Depuis quelques années, nous avons le plaisir d’accueillir des fouilleurs venant des quatre coins du monde. Parmi eux, Edward, un Hollandais, a écrit un petit poème sur le site archéologique qu’il vient fouiller tous les étés.
Nous le partageons avec vous.
Bonne lecture.

 

Les Grands Jardins, Châteaubleau


Tuinen tot voor kort

Een vlakte nu

Gerimpeld land

Planten, bomen weggehaald


Tot – in het ‘grijs’ – vaag

Het verleden zichtbaar wordt


Funderingsmuren, een straat

Waterputten, beerputten

Afvalkuilen volgestort

Met scherven, handen vol

Soms – een munt, een fibula


Voorzichtig met de troffel

Vondsten, genummerd

in een plastic zak


Zoekend naar de ‘limiet’

Tot op het ‘geel’

De ongerepte laag


En in de aandachtige spanning

Van een veld met werkers

Kruip, graaf en besta ik

Drie maal de gemiddelde leeftijd

Van toen


Gouda, 19-3-2016, Edward D. Hulsbergen

Les Grands Jardins, Châteaubleau

Jardins jusqu’à récemment

Une plaine maintenant

De la terre ridée


Plantes, arbres enlevés

Et – dans le ‘gris’ – vaguement

Se présente le passé


Des murs de fondation, une rue

Puits, fosses d’aisance

Trous entièrement investis

Des mains pleines de tessons

Parfois – une pièce de monnaie, une fibule


Soigneusement usant la truelle

Découvertes numérotées

Dans un sac en plastique


Cherchant la ‘limite’

Jusqu’au ‘jaune’

Le fond vierge


Et au milieu de la tension attentive

D’un champ plein de travailleurs

À genoux, dans les fouilles, j’existe

Trois fois l’âge moyen

De jadis


[Traduction en Français : Merci à Lucie Rugers]